Beyazperdede Kimlik İnşası: “İtalyan Ulusal Sineması”

Beyazperdede Kimlik İnşası: VBKY’den “İtalyan Ulusal Sineması”

VakıfBank Kültür Yayınları (VBKY), sinema tarihinin en köklü ekollerinden birini mercek altına alan kapsamlı bir çalışmayı okurlarla buluşturdu. Pierre Sorlin’in kaleme aldığı ve Deniz Arslan’ın Türkçeye kazandırdığı “İtalyan Ulusal Sineması”, sinemayı toplumu yansıtan pasif bir araç olmaktan çıkarıp, ulusal kimliğin inşasında rol oynayan kurucu bir güç olarak tanımlıyor.

Sanat ve Popüler Sinema Arasındaki Gerilim

336 sayfalık bu derinlikli çalışma, İtalyan sinemasının sadece estetik başarılarına odaklanmakla kalmıyor, aynı zamanda “Sanat Sineması” ile “Popüler Sinema” arasındaki tarihsel gerilimi sosyolojik bir perspektifle inceliyor. Kitap, bu iki kutup arasındaki sınırların nasıl çizildiğini ve modern İtalya’nın toplumsal dönüşümüyle nasıl şekillendiğini titizlikle ortaya koyuyor.

Türk Sineması İçin Bir Karşılaştırma Rehberi

Eserin en dikkat çekici yönlerinden biri, sunduğu tarihsel çerçevenin diğer ulusal sinemalar için de bir aynalık görevi görmesi. Özellikle Türk sinemasının geçirdiği dönüşümleri, kendi iç çelişkilerini ve kimlik arayışını anlamlandırmak isteyen okurlar için kitap, önemli bir karşılaştırmalı okuma imkânı sunuyor.

Araştırmacılar ve sinema tutkunları için nitelikli bir referans kaynağı olma özelliği taşıyan “İtalyan Ulusal Sineması”, zengin bir kaynakça ve kapsamlı bir filmografi ile desteklenerek VBKY’nin sanat kitaplığındaki yerini aldı. Mesut Bostan’ın editörlüğünde hazırlanan bu eser, İtalyan ulusal kimliğinin beyazperdedeki izini sürmek isteyenler için vazgeçilmez bir rehber niteliğinde.

Kitaptan:

“Pierre Sorlin’in elinizdeki bu eseri, İtalyan Ulusal Sineması, bir sanat dalı ve kültür pratiğinin tarihsel bir çözümlemesi olması­nın yanı sıra İtalyan toplumunun son yüzyılda geçirdiği köklü dönüşümlerin sinema alanı odağında sosyolojik bir okumasıdır. Bir sosyolog olan Sorlin, sinemayı sadece toplumu yansıtıp kay­deden pasif bir ayna olarak görmez. Aksine, sinemanın İtalyan ulusunun bizzat “kurucusu” ve “şekillendiricisi” olan hayati bir kültürel pratik olduğunu savunur. İtalyan sinemasını gelişim ve dönüşüm içerisindeki İtalyan toplumunun önemli bir boyutu olarak ele alır.

Kitabın merkezindeki temel tez, modern öncesi dönemde dilsel, coğrafi ve kültürel olarak son derece parçalı bir yapı arz eden İtalya’nın, bugün bildiğimiz anlamda bir “ulus”a dönüş­me sürecinin büyük oranda filmler aracılığıyla gerçekleştiğidir. Özellikle sesli sinemanın gelişiyle birlikte, lehçelerin ve yerel kimliklerin ötesinde ortak bir “İtalyanlık” tahayyülü, perdedeki görüntüler ve sesler üzerinden inşa edilmiştir. Sosyolojinin en te­mel meselelerinden biri olan ve genellikle 1980 sonrası literatürde sıkça tartışılan “ulus inşası” süreci, Sorlin’e göre İtalya özelinde en somut karşılığını sinema salonlarında bulmuştur.”

Yazar Hakkında;

Fransız tarihçi ve sinema sosyoloğu. Vefatına kadar Paris-Sorbonne Nouvelle Üniversitesinde (Paris III) Emeritus Profesör olarak görev yapmıştır. Akademik kariyerine Lyon Üniversitesinde sosyal tarih alanında başlayan Sorlin, daha sonra Paris 8-Vincennes Üniversitesinde sinema ve tarih ilişkisi üzerine yoğunlaşmıştır. Çalışmalarında sinemayı sadece estetik bir obje olarak değil, toplumsal temsillerin ve ulusal kimliklerin inşa edildiği tarihsel bir mecra olarak ele almıştır. İtalya ile güçlü akademik bağları bulunan yazar, Bologna’daki Istituto Ferruccio Parri ve Oxford’daki Maison Française gibi kurumlarda araştırmalar yürütmüştür. Sinema sosyolojisi disiplininin kurucu isimlerinden kabul edilen Sorlin’in başlıca eserleri arasında Sociologie du cinéma (1977), The Film in History (1980), European Cinemas, European Societies 1939-1990 (1991) ve Italian National Cinema (1996) yer almaktadır.