Yok Bir çığlık var yüreğimde Bağırıyorum Sesleniyorum duyan yok Öyle bir yokluk ki Yoklar arasında yokta yok Yaşam gidiyor ama nereye… Buna kim dur...
Altsayfa
Yıldızlar Kaydı Bir gün bana “biliyor musun bu gece göktaşı yağmuru var. Yarın gecede… Yani büssürü yıldız kayacak” dedi. Bende ona “kaymaz onlar, hep...
Yerebatan Sarayı Gözyaşlarının en tatlı tebessümü dahi kıskandırdığı görkemli bir sarayda atılan ufak adımlarla başlamıştı ney sesleri arasındaki yolculuk. Nem kokusu arasında korkunun izlerine...
Yasemen Ufkun kızıl aydınlığından Dumanlı dağların eteklerine Şehrin karmaşık hengamesinden Muhteşem çınarların gölgesine Uzanan karlı,düzgün yollar. Götürün beni yarime Nazlı, gözleri sürmeli yarime İstemem...
Yalnızlığım Yalnızlık üzerine yazılan notların yalnızlığı kadar yalnız bir güftede buldum onu . Tıpkı Zagreb radyosunun cızırtılı nameleri gibi gönlüme bir yara çaldı aniden....
Yağmur Yağmur; geçmişin tozlarını silen ve her daim duygularını yeniden sana yaşatan mucize. Her damlasında başka bir dünyanın kapılarını aralayan küçük sihirli ıslaklıklar. Unutmanın...
Ve Sevgi…. sonbahara inat güzel bir haziran sabahında uçurtmanıın kuyruğundaki küçük dünyada bir dostun sıcak tebessümünde bir boya sandığındaki küçük kelebekte bir zenginin yapayalnız...
şu an gecenin bu kayıp vaktinde; sanki “yaşar gibi” yanan…ve sanki sıcak gözyaşlarıyla eriyen… ama benimle hakiki sessizliği paylaşan mumlarımı görmeni isterdim. onların bir...
Topkapı Sarayı İstanbullu olmak, İstanbulda yaşamak veya İstanbula gelmiş olmak Topkapı Sarayı görmemiş gezmemiş bir insan için bir yanının eksik olmasıdır. Sarayda gezmeden, anlık...
Tezatlar. gerçekler bazen tezattır… ve insan hep o tezatlar ülkesinden bakar hayata… ne kaf dağının ardındadır hayalleri nede anka kuşunun kanadında. hep yalanlarla örülmüş...
Sürmeli Mendebur Dedi: Senin işittiğin tesbihlerin sırrı sabretmektir. Sen de başına gelen musibetlere, belâlara sabret ki, en doğru dürüst tesbih budur. Dedim: Hiçbir tesbih sabır derecesine...
Sus-maa … Ve divit firakına düştüğü vakit hokkanın , dil artık “ SUS ! “ lara gebe … Fikrimin dizgine muhtaçlığı sonlanmakta bir ney...
